ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ทำให้นํ้าลายหรือสิ่งอื่น ๆ ออกจากปากโดยแรง.
น. แรงที่เกิดจากความมานะพยายามของตนเอง.
ว. อาการที่อ่อนแรงลง, มีกำลังน้อย.
ก. ยิงลูกธนูออกไปด้วยแรงแห่งฤทธิ์.
น. แรง, กำลัง; เรียกสายนํ้าที่ไหลเชี่ยวแรง.
(กลอน) ก. ล่า, ช้า, หมดแรง.
ก. ฟาด, ตีแรง ๆ, โบย.
ก. เอาปลิงมาวางไว้ตรงที่ที่ต้องการให้ดูดเลือดเสียออก.
ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงดูดลมเข้าปากเพื่อดุ ห้าม หรือเตือนเป็นต้น.
น. แรง, สิ่งที่ทำให้เกิดอำนาจความเข้มแข็ง.
ก. ผลักหรือดันให้ไปด้วยแรงดันไอนํ้าหรือกังหันเป็นต้น.
ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงดังเมื่อตบหน้าโดยแรงเป็นต้น.