ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 202 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แผลเป็น,รอยแผล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เหวอะ,เหวอะหวะ

[เหฺวอะหฺวะ] ว. กว้างใหญ่และลึก (ใช้แก่แผล).

ปากกบ

น. รอยมุมของสิ่งที่มีรูปสี่เหลี่ยมประกบกันเป็นรอยแบ่งมุมฉากออกเป็น ๒ มุม เช่น รอยมุมสบง จีวร กรอบรูป กรอบหน้าต่าง.

บุ๋ม

ว. ที่ยุบเป็นรอยลึกลงไป เช่น แก้มบุ๋ม.

ไร

น. รอยที่ถอนผมออกแล้ว เช่น ไรผม.

ลักยิ้ม

น. รอยเล็ก ๆ ที่บุ๋มลงไปที่แก้ม.

หีบสไบ

ก. อัดผ้าสไบให้เป็นรอยจีบ.

บาดทะพิษ

น. แผลที่ตัวเชื้อโรค Streptococciเข้าไป ทำให้เลือดเป็นพิษ.

เว่อ

ว. เบ้อ เช่น ถูกฟันแผลเว่อ; ชัด เช่น เห็นกระดูกขาวเว่อ.

สามหยิบ

น. เรียกหมวกลูกเสือที่มีรอยบุ๋ม ๓ รอยตรงด้านบนหมวกว่า หมวกสามหยิบ.

หยัก,หยัก ๆ

ก. เฉือนหรือควั่นให้เป็นรอยคอด, ทำให้เป็นรอยเป็นแง่, เช่น หยักไม้. น. รอยควั่น, รอยคอด, เช่น ควั่นหัวเสาให้เป็นหยัก บากไม้ให้เป็นหยัก. ว. คด ๆ งอ ๆ เช่น เขียนเส้นหยัก ๆ.

ช้ำ

ว. น่วมระบมเพราะถูกกระทบกระแทกอย่างแรงหรือบ่อย ๆ เช่น มะม่วงชํ้า, เป็นรอยจํ้า ๆ อย่างรอยฟกชํ้าดำเขียว.

ยาเหลือง

น. ยาน้ำชนิดหนึ่งสีเหลือง สำหรับใส่แผลเรื้อรัง.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด