ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ก. พูดตรงกับความในใจของผู้ฟัง.
น. ที่ประชุมฟังธรรม. (ส.; ป. ธมฺมสภา).
(ปาก) ก. พูดจนผู้ฟังเคลิบเคลิ้มไปตาม.
[สะราบ] น. การได้ยิน, การฟัง. (ส. ศฺราว).
ก. ฟังด้วยความเอาใจใส่ เช่น สดับตรับฟังพระธรรมเทศนา.
น. ผู้ฟัง. (ป. โสตา; ส. โศฺรตฺฤ).
หลังจากคำนี้แล้ว ปูเสื่อรอฟังดราม่าได้เลย
วลี
ก. ได้ยินได้เห็นแล้วรู้สึกอายไม่อยากฟังไม่อยากเห็น, ขายหูขายตา ก็ว่า.
ว. มีเสียงอื้ออึงจนฟังไม่ได้ศัพท์, โจษกันแพร่หลาย.
ว. มีเสียงเซ็งแซ่จนฟังไม่ได้ศัพท์ เช่น คุยกันแซด.
ว. เอาแต่ใจตัว ไม่ยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น.
น. การฟังความคิดเห็นของประชาชนส่วนใหญ่. (อ. public hearing).