ค้นเจอ 598 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เสกข"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สรวม

[สวม] ก. ขอ. (ข.).

สอ

น. คอ. (ข.).

สุจะ

น. ริ้น. (ข.).

แสะ

น. ม้า. (ข.).

โบกขร,โบกขร-

[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).

โปกขร,โปกขร-

[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).

โมกข,โมกข-,โมกข์,โมกข์

[โมกขะ-] น. ความหลุดพ้น, นิพพาน. (ป.; ส. โมกฺษ).

รุกขเทวดา

น. เทวดาที่สิงสถิตอยู่ตามต้นไม้.

สิกข์,สิข

น. ชื่อศาสนาหนึ่งในอินเดีย มีศาสดาชื่อ คุรุนานัก; ชื่อชาวอินเดียพวกหนึ่งที่นับถือศาสนาสิกข์ ส่วนมากอยู่ในแคว้นปัญจาป ประเทศอินเดีย; ซิก หรือ ซิกข์ ก็ว่า.

หวย ก ข

น. การพนันอย่างหนึ่ง ที่ออกเป็นตัวหนังสือ คือ ใช้พยัญชนะในภาษาไทยตั้งแต่ ก ถึง ฮ เป็นหลัก โดยตัดออกเป็นบางตัว เหลือเพียง ๓๖ ตัว ตัวที่ออกเสียงเหมือนกันจะตั้งชื่อให้ต่างกัน เช่น ข ง่วยโป๊ ฃ เจี่ยมกวย ค หะตั๋ง ฅ เม่งจู ฆ ยิดซัว ทั้งนี้เพราะได้นำวิธีเล่นหวยของจีนมาปรับปรุงใช้, หวย ก็เรียก.

ขเคศวร

[[ครุฑ]], ผู้เป็นใหญ่แห่งนก

คำนาม

อเสกข,อเสกข-,อเสกขะ

[อะเสกขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ