ผลการค้นหา

เบญจางค-* *เบญจางค- *เบญจางค-*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 456 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เบญจางค-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มาคสิร,มาคสิร-,มาคสิระ

[-คะสิระ] น. ชื่อดาวฤกษ์ที่ ๕; ชื่อเดือนที่ ๑ แห่งจันทรคติ, เดือนอ้าย ตกราวเดือนธันวาคม. (ป.).

สวรรค,สวรรค-,สวรรค์

[สะหฺวันคะ-, สะหฺวัน] น. โลกของเทวดา, เมืองฟ้า. (ส. สฺวรฺค; ป. สคฺค).

บัวถลา

น. บัวควํ่าที่ลาหรือยืดอ่อนออกไป.

โหยไห้

ก. ร้องไห้ครํ่าครวญถึง.

โขก

ก. ควํ่าภาชนะเป็นต้นแล้วเคาะลงที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยแรง, กิริยาที่ควํ่าหน้าลงแล้วเอาหน้าผากกระแทกพื้นเป็นต้น เช่น เอาหน้าผากโขกพื้น.

กะเตงเรง

ว. กะเตง ๆ.

ก้าบ ๆ

ว. เสียงร้องของเป็ด.

หริ่ง ๆ

ว. เสียงร้องของเรไร.

กะง้องกะแง้ง

(ถิ่น-พายัพ) ว. คดไปคดมา, งอไปงอมา.

กะเตง ๆ

ว. ลักษณะที่ไปอย่างไม่เรียบร้อยคล้ายกับมีของถ่วงอยู่ข้างหนึ่ง เช่น อุ้มลูกกะเตง ๆ พายเรือกะเตง ๆ, กะเตงเรง ก็ว่า, ลักษณะที่ไปอย่างเรื่อยเปื่อย เช่น วัน ๆ ได้แต่กะเตง ๆ ไปโน่นไปนี่.

โง่ง ๆ,โง่งเง่ง

ว. โย่ง ๆ, อาการเดินก้าวยาว ๆ ของคนผอมสูง.

ตระหง่อง,ตระหน่อง

[ตฺระ-] (โบ; กลอน) ก. จ้อง, คอยดู, เช่น ตาเรียมตระหง่องตั้ง ตาเรือ แม่ฮา. (ทวาทศมาส), เขียนเป็น ตรง่อง ก็มี เช่น อันว่าพระมหาสัตวก็ต้งงตาแลตรง่อง ซึ่งช้นนช่องมรรคา ที่มีผู้จะมาน้นน โสดแล. (ม. คำหลวง กุมาร), กระหง่อง หรือ กระหน่อง ก็ใช้.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด