ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วาน, วาละ-] น. พาฬ. (ป.; ส.วฺยาล).
[โบ อ่านว่า กอข้อ] น. พยัญชนะแต่ ก ถึง ฮ.
[ปฺระพาด] ก. พัด, กระพือ. (ส. ปฺรวาต).
[ปะวาด] ก. ประพาส. (ป.; ส. ปฺรวาส).
[ปะวาน] น. ประพาฬ. (ป.; ส. ปฺรวาฑ).
[สะวา, สะวาน] น. หมา. (ส. ศฺวา, ศฺวานฺ).
ก. เขียนบอกไว้ข้างหน้า เช่น จ่าหน้าซอง, เขียนบอกไว้ที่ต้นเรื่อง เช่น จ่าหน้าเรื่อง.
[-กฺระหฺมวด, -ขะหฺมวด] ว. ที่มีหางกระหมวดปลาย ได้แก่หาง ฬ ฮ.
น. ที่ฝังศพของชาวจีน, ฮวงจุ้ย ก็ว่า. (จ.).
[วานิด, วานิดชะ-] น. พ่อค้า, มักใช้พูดเข้าคู่กับคำ พ่อค้า เป็น พ่อค้าวาณิช. (ป., ส.).
น. ซองหนังชนิดหนึ่ง เมื่อตัดทองคำใบชิ้นสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ สอดในกระดาษแก้วหนาแผ่นเล็กซ้อนกันเป็นตั้งแล้วใส่ในซองหนังนั้น ตีซองแผ่ทองคำให้บางออกไป; ชาวภาคพายัพบางถิ่นและพวกเงี้ยวเรียกหมวกชนิดต่าง ๆ ว่า กุบ; (ถิ่น-ปักษ์ใต้) กลัก, กล่อง.
[ปฺระวาละปัด] น. ดอกบัวแดง. (ส. ปฺรวาลปทฺม).