ค้นเจอ 14,424 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อุ.อา.ก.ส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทูษก

[ทู-สก] (แบบ) น. ผู้ประทุษร้าย. (ส.; ป. ทูสก).

อุทบาตร

[-บาด] น. หม้อนํ้า. (ส. อุท + ปาตฺร).

อุทัช

ว. เกิดในนํ้า. (ป., ส. อุท + ช).

อุลโลละ

[อุน-] น. คลื่น; ความปั่นป่วน, ความไม่ราบคาบ. (ป., ส.).

อาดุระ,อาดูร

[-ดูน] ว. เดือดร้อน, ทนทุกขเวทนาทั้งกายและใจ, ในบทกลอนตัดใช้ว่า ดุร ก็มี. (ป., ส. อาตุร).

ศานติก,ศานติก-

[สานติกะ-] ว. ที่กำจัดเสนียดจัญไร. (ส.).

อุปาณ,อุปาณ-

[อุปานะ-] ว. เปรียบเทียบ เช่น อุปาณวาจา ว่า การกล่าวเปรียบเทียบ. (ปาเลกัว).

อาคันตุกวัตร

น. มรรยาทที่จะต้องประพฤติต่อแขกผู้มาหา. (ส.; ป. อาคนฺตุกวตฺต).

อุปนิกขิต,อุปนิกษิต

[อุปะนิกขิด, อุปะนิกสิด] ก. เก็บไว้, รักษาไว้. น. คนสอดแนม, จารชน. (ป. อุปนิกฺขิตฺต; ส. อุปนิกฺษิปฺต).

อาศรม,อาศรมบท

[อาสม, อาสมบด] น. ที่อยู่ของนักพรต. (ส.; ป. อสฺสม, อสฺสมปท).

สกฏ,สกฏ-,สกฏะ

[สะกะตะ-] น. เกวียน. (ป.).

อาราธน์,อาราธนา

[อาราด, อาราดทะนา] ก. เชื้อเชิญ, นิมนต์, อ้อนวอน, (ใช้แก่พระภิกษุสามเณรและสิ่งศักดิ์สิทธิ์); ขอ. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ