ค้นเจอ 14,424 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อุ-อา-ก-ส"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สว,สว-

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).

สิงหลก,สิงหลก-

[-หะละกะ-] น. ชาวสิงหล. ว. เกี่ยวกับเกาะสิงหล. (ส. สึหลก; ป. สีหลก).

อาศิร,อาศิร-,อาศิร-

[อาสิระ-] น. เขี้ยวงู. (ส. อาศี; ป. อาสี).

อาฬาริก

น. คนครัว. (ป.; ส. อาราลิก).

อาชีพ,อาชีว,อาชีว-,อาชีวะ

น. การเลี้ยงชีวิต, การทำมาหากิน; งานที่ทำเป็นประจำเพื่อเลี้ยงชีพ. (ป., ส.).

อุปาณ,อุปาณ-

[อุปานะ-] ว. เปรียบเทียบ เช่น อุปาณวาจา ว่า การกล่าวเปรียบเทียบ. (ปาเลกัว).

พยัญชนะตัวต้น เป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กก.

อาเกียรณ์

[-เกียน] ว. เกลื่อนกล่น, เกลื่อนกลาด. (ส. อากีรฺณ; ป. อากิณฺณ).

บงก,บงก-,บงก์

(แบบ) น. เปือกตม, โคลน, โดยมากใช้ประกอบหน้าคำอื่น เช่น บงกช ว่า ของที่เกิดในเปือกตม คือ บัว. (ป., ส. ปงฺก).

อานาปาน,อานาปาน-,อานาปานะ

[-นะ-] น. ลมหายใจเข้าออก ในคำว่า อานาปานัสสติ. (ป., ส.).

ภีรุ,ภีรุก,ภีรุก-

[พีรุกะ-] ว. กลัว, ขี้ขลาด. น. ผู้หญิง เช่น ภีรุอวตาร ว่า อวตารเป็นผู้หญิง. (แช่งนํ้า). (ป., ส.).

ลากข้าง

ก. เขียนสระอาลงข้างหลังพยัญชนะ. น. เครื่องหมายสระอา.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ