ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ความเข้มแข็งของจิตใจ, อำนาจจิต.
ก. สิ้นอำนาจวาสนา, [[หมดบุญ]] ก็ว่า.
น. อำนาจแห่งบารมี, อำนาจบุญที่สร้างสมไว้, อำนาจเหนือปรกติธรรมดา. (ป. อภินีหาร; ส. อภิ + นิสฺ + หาร).
[ริด] น. อำนาจศักดิ์สิทธิ์, แรงอำนาจ, เช่น เทวดามีฤทธิ์. (ส.; ป. อิทฺธิ).
(กฎ) น. ศาลยุติธรรมชั้นต้นซึ่งมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีอาญาทั้งปวงที่มิได้อยู่ในอำนาจของศาลยุติธรรมอื่น รวมทั้งคดีอื่นใดที่มีกฎหมายบัญญัติให้อยู่ในอำนาจของศาลที่มีอำนาจพิจารณาคดีอาญาแล้วแต่กรณี.
ก. มีอำนาจเหนือ บังคับให้เป็นไปตาม เช่น กิเลสครอบงำ.
ก. ทำให้หนักเท่ากัน เช่น ถ่วงดุลแห่งอำนาจ.
(สำ) เมื่อหมดอำนาจความชั่วที่ทำไว้ก็ปรากฏ.
[ปฺราบ] ก. ทำให้ราบ, ทำให้อยู่ในอำนาจ.
ว. มีอำนาจเหนือฟ้าเหนือเทวดา.
น. ลูกหลานเจ้านายหรือผู้มีอำนาจ.
[-ระยะ] น. ความกล้าหาญ; อำนาจ. (ส.).