ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ปลอดโปร่งไม่ขุ่นมัว เช่น อารมณ์แจ่มใส, โปร่ง เช่น อากาศแจ่มใส.
น. ฟองอากาศที่ผุดขึ้นปุด ๆ เหนือนํ้า.
[ทุมเพฺลิง] น. แสงสว่างที่เกิดขึ้นในอากาศผิดธรรมดา.
น. ธาตุทั้ง ๕ คือ ดิน นํ้า ไฟ ลม อากาศ.
น. ปูนดิบที่ถูกความชื้นในอากาศหรือพรมนํ้าแล้วแตกละเอียดเป็นผงขาว, ปูนขาว ก็เรียก.
ว. เย็นชุ่มชื้น เช่น หลังฝนตกอากาศเย็นฉ่ำ.
[-หายะสะ] น. ฟ้า, อากาศ. (ป., ส.).
น. บริเวณอากาศบางเป็นเหตุให้เครื่องบินเสียระดับโดยกะทันหัน.
น. เครื่องยนต์ซึ่งใช้กังหันขับเครื่องอัดอากาศ, เครื่องยนต์ไอพ่น ก็ว่า.
น. ไข้ที่มักเกิดเพราะถูกอากาศเย็นต้นฤดูหนาว.
ว. มีไอนํ้าซึมซาบอยู่ เช่น อากาศชื้น, ไม่แห้งทีเดียว เช่น ผ้าชื้น.
ส. คำใช้แทนนามที่อยู่ไกลออกไป เช่น ที่โน่นมีอากาศดี.