ค้นเจอ 80 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อภิชา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บัพชา

[บับพะชา] น. บรรพชา, การบวช. (ป. ปพฺพชฺชา).

ประชาบดี

น. เจ้าแห่งสรรพสัตว์. (ส. ปฺรชาปติ).

มัชชาระ

[มัดชาระ] น. แมว. (ป.; ส. มารฺชาร).

วณิชชา

[วะนิดชา] น. การค้าขาย. (ป.; ส. วณิชฺยา).

อุปัชฌายวัตร

[อุปัดชายะวัด, อุบปัดชายะวัด] น. กิจที่สัทธิงวิหาริกจะต้องปฏิบัติต่ออุปัชฌาย์ของตน. (ป. อุปชฺฌายวตฺต).

ประชา

น. หมู่คน เช่น ปวงประชา. (ส.; ป. ปชา).

อภิชนาธิปไตย

[-ทิปะไต, -ทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองแบบหนึ่งที่มีอภิชนเป็นใหญ่. (ป. อภิ + ชน + อธิปเตยฺย). (อ. aristocracy).

อภิรุม

น. ฉัตรเครื่องสูงอย่างหนึ่ง ใช้ในกระบวนแห่ของหลวง หรือปักเป็นเครื่องประดับเกียรติยศ, โบราณเขียนเป็น อภิรม ก็มี.

อภิเษก

ก. แต่งตั้งโดยการทำพิธีรดนํ้า เช่นพิธีขึ้นเสวยราชย์ของพระเจ้าแผ่นดิน. (ส.; ป. อภิเสก).

ชาดก

[ชา-ดก] น. เรื่องพระพุทธเจ้าที่มีมาในชาติก่อน ๆ ตามที่กล่าวไว้ในคัมภีร์ชื่อนี้, ชื่อคัมภีร์ในพระพุทธศาสนาส่วน ๑ ใน ๙ ส่วนที่เรียกว่า นวังคสัตถุศาสน์. (ป. ชาตก).

ชาล,ชาล-

[ชาน, ชาละ-] (แบบ) น. ตาข่าย, ร่างแห; ใยแมงมุม. (ป., ส.).

สุธารสชา

[สุทารดชา] (ราชา) น. นํ้าชา, ใช้ว่า พระสุธารสชา.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ