ค้นหา "หู" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 211 รายการ

(สำ) ว. ไม่รับรู้รับเห็นสิ่งใด ๆ ทั้งสิ้น.

(สำ) ว. ที่พูดจาตลบตะแลงเชื่อไม่ได้.

[โสฺรด] น. หู, ช่องหู. (ส. โศฺรตฺร; ป. โสต).

[โสด, โสตะ-] น. หู, ช่องหู. (ป.; ส. โศฺรตฺร).

น. บริเวณหลังใบหู.

ก. รับรู้เสียงด้วยหู.

ก. ร้องกระแทกเสียงที่ริมหูคนอื่นว่า “กะตุ๊ก” จนหูอื้อ เป็นการล้อกันเล่น เรียกว่า กะตูกที่หู.

(แบบ) น. หู. (ป.; ส. กรฺณ).

น. เยื่อในหูสำหรับรับเสียง.

น. ส่วนอวัยวะบริเวณระหว่างหูกับขมับ.

[โบ อ่านว่า กอข้อ-] (สำ) น. ผู้ที่เรียนหนังสือแล้วไม่รู้ อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้.

(สำ) น. การที่จะพูดหรือทำอะไร ให้ระมัดระวัง แม้จะเป็นความลับเพียงไรก็อาจมีคนล่วงรู้ได้.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ