ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ว. อาการที่ชอบเที่ยวเตลิดไปไม่อยู่ติดบ้าน บางทีก็ไม่กลับบ้านเลย คล้ายวัวควายที่เชือกตะพายขาดเที่ยวเตลิดไป.
ว. เสียงดังอย่างของมีนํ้าหนักตกนํ้า, โดยปริยายหมายถึงอาการที่สูญหายไปอย่างของตกนํ้า เช่น หายป๋อมไปเลย.
[จอระ-] (กลอน) ก. ละลายไป, หายไป.
ว. อาการที่หายไปหรือจากไปเร็วเกินคาด.
ก. สูญหายไปหมด เช่น ข้าวของละลมละลายไป.
ว. เปล่า, หาย, ว้าเหว่, เช่น ใจวาก.
(สำ) น. สิ่งที่เสียหรือสูญหายไปมักดูมีค่ามากเกินความเป็นจริง.
ก. ทำตอบด้วยความแค้นหรือเพื่อให้หายแค้น.
(สำ) ก. ฆ่าให้ตายเพื่อให้หายแค้น.
ว. เสียงอย่างของหนักขนาดเล็กตกลงไปในนํ้า, โดยปริยายหมายความว่า เงียบไป (ใช้แก่กริยาหาย ว่า หายต๋อม).
(แบบ; กลอน) น. นํ้า เช่น แปรกรรหายหอบโตย. (ตะเลงพ่าย). (ป., ส.).
ก. หายสนิท, หยุดตก, (ใช้แก่ฝน).