ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ช่องดินที่มีนํ้าพุขึ้นมา.
[สุคน] น. กลิ่นหอม; เครื่องหอม, ราชาศัพท์ใช้ว่า เครื่องพระสุคนธ์. (ป., ส.).
[สุคัน] น. กลิ่นหอม; เครื่องหอม, ราชาศัพท์ใช้ว่า เครื่องพระสุคนธ์. (ป., ส.).
น. ดิน, ดินเหนียว. (ป. มตฺติกา; ส. มฺฤตฺติกา).
น. ทางใต้ดิน, ช่องหรือทางที่ขุดลงไปใต้ดินหรือในภูเขา. (ป. อุมฺมงฺค).
[สุคนทะ-] น. กลิ่นหอม; เครื่องหอม, ราชาศัพท์ใช้ว่า เครื่องพระสุคนธ์. (ป., ส.).
ว. มีกลิ่นหอม. (ข. กฺรอูบ).
น. สิ่งที่ใช้อบให้มีกลิ่นหอม เช่น กำยาน.
น. ไม้หอมชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
น. การอบ; เครื่องหอม, นํ้าหอม. (ป., ส.).
น. ดินเกาเหลียง. (อ. kaolin).