ค้นเจอ 202 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หยดฝน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เหงื่อ

[เหฺงื่อ] น. ของเหลวที่ร่างกายขับออกทางผิวหนัง; หยดนํ้าที่กลั่นตัวจากไอนํ้าจับอยู่ที่ฝาภาชนะซึ่งปิดหรือที่ผิววัสดุซึ่งคลุมอยู่เป็นต้น, (ปาก) เหื่อ.

ฝนตกขี้หมูไหล

(สำ) ก. พลอยเหลวไหลไปด้วยกัน, มักใช้เข้าคู่กับ คนจัญไรมาพบกัน ว่า ฝนตกขี้หมูไหล คนจัญไรมาพบกัน.

ฝนตกอย่าเชื่อดาว

(สำ) ก. อย่าไว้วางใจใครหรืออะไรจนเกินไป, มักใช้เข้าคู่กับ มีเมียสาวอย่าเชื่อแม่ยาย ว่า ฝนตกอย่าเชื่อดาว มีเมียสาวอย่าเชื่อแม่ยาย.

ปรอย ๆ

[ปฺรอย] ว. ที่ตกเป็นระยะ ๆ ไม่หนาเม็ด (ใช้แก่ฝนตก) เช่น ฝนตกปรอย ๆ.

ห่า

(โบ) น. หน่วยวัดปริมาณน้ำฝนโดยกำหนดว่า ถ้าตกลงมาเต็มบาตรขนาดกลางที่ตั้งรองไว้กลางแจ้ง เรียกว่า น้ำฝนห่าหนึ่ง; โดยปริยายใช้กับสิ่งที่มาหรือตกลงมาเป็นจำนวนมาก เช่น ฝนตกลงมาห่าใหญ่, บางทีก็ใช้ว่า ห่าฝน เช่น ฝูงเครื่องบินทิ้งระเบิดถล่มข้าศึกเป็นห่าฝน.

กันสาด

น. เพิงที่ต่อชายคาสำหรับกันฝน, บังสาด ก็เรียก.

คัก,คั่ก,คั่ก ๆ

ว. เสียงดังอย่างเสียงฝนตกหนัก; เสียงหัวเราะ.

ตั้งเค้า

ก. เริ่มแสดงท่าทีให้รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เช่น ฝนตั้งเค้า.

เผลียง

[เผฺลียง] น. ฝน. (ข. เภฺลียง).

ฝนเทียม

น. ฝนที่เกิดจากกรรมวิธีทางวิทยาศาสตร์ เช่นโดยการโปรยนํ้าแข็งแห้งในอากาศ.

วุฐิ

[วุดถิ] น. ฝน. (ป. วุฏฺิ; ส. วฺฤษฺฏิ).

ฝนห่าแก้ว

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ฝนลูกเห็บขนาดเล็ก เช่น ฝนห่าแก้วตกแล้วพ้นไป ฝนห่าใหญ่เทลงเทลง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ