ผลการค้นหา

หมากปิ่น* *หมากปิ่น *หมากปิ่น*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 149 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หมากปิ่น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ข้าวยากหมากแพง

(สำ) น. ภาวะขาดแคลนอาหาร, ทุพภิกขภัย.

กะซี่

น. ผลหมากที่แกนไม่มีไส้ขาว, กะซี้ ก็ว่า เช่น กินหมากกะซี้ เป็นหนี้เขาจนตาย.

ทะลาย

น. ช่อผลของหมากมะพร้าวที่ออกเป็นกลุ่มรวมกัน เช่น ทะลายหมาก ทะลายมะพร้าว, อัน ก็เรียก, ลักษณนามเรียกสิ่งที่มีลักษณะเช่นนั้น เช่น หมากทะลายหนึ่ง มะพร้าว ๒ ทะลาย.

กะดก

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. กาบ เช่น กะดกหมาก = กาบหมาก, ชาวพื้นเมืองเรียกว่า ดก.

ระแง้

น. เรียกแขนงของทะลายหมากหรือแขนงของรวงข้าวว่า ระแง้หมาก ระแง้ข้าว, ตะแง้ ก็ว่า.

กระซวย

(ถิ่น) น. กรวย เช่น กระซวยหมากพลู.

กาบเขียง

น. ส่วนที่หุ้มจั่นหมาก จั่นมะพร้าว.

แจะ

ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น เคี้ยวหมากแจะ ๆ.

ตกจั่น

ก. ออกดอก (ใช้แก่หมากและมะพร้าว).

ขอช้าง

น. ขอเหล็กมีด้าม สำหรับสับช้าง, ขอช้างที่มีปลายโค้งใช้ในพิธีช้าง เรียกว่า ขอเกราะ, ขอช้างที่ปลายเป็นยอดปิ่น เรียกว่า ขอปิ่น.

ตะแง้

น. เรียกแขนงของทะลายหมากหรือแขนงของรวงข้าว ว่า ตะแง้หมาก ตะแง้ข้าว, ระแง้ ก็เรียก.

ปิ่นซ่น

น. ปิ่นที่มีคันมีจงกลและปริกทำด้วยทองคำประดับพลอย. (ปรัดเล).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด