ผลการค้นหา

ค้นเจอ 1,489 รายการ

ก. หันหน้า เช่น บ่ายหน้าไปทางทิศเหนือ, มุ่ง เช่น บ่ายหน้ากลับบ้าน.

น. เพิงที่ต่อชายคาสำหรับกันฝนสาด, กันสาด ก็เรียก.

(สำ) ก. จำทน เช่น ต้องก้มหน้าทำตามประสายาก.

(ปาก) ก. เสแสร้งเพื่อให้เข้าใจว่ามีสถานะดีกว่าที่เป็นจริง.

(สำ) ก. ตลบตะแลง, กลับกลอก.

(สำ) ก. จำใจกลับมาแสดงตัวหรือติดต่อกับผู้ที่ตนเคยทำไม่ดี ไม่ถูกต้อง หรือไม่เหมาะสมมาก่อนอีก เช่น นี่แบกหน้ากลับมาหากู. (รามเกียรติ์ พลเสพย์).

ก. แซงตัดหน้า ในคำว่า ขับรถปาดหน้า.

(สำ) คอยออกหน้าป้องกัน เช่น รับเป็นดั้งหน้าเข้ามาแก้. (ไชยเชฐ).

(สำ) ว. กลับกลอก, ไม่ซื่อสัตย์.

ก. ตรงไปสู่จุดหมาย เช่น เขามุ่งหน้าไปโรงเรียน.

ว. อมยิ้ม.

ก. เข้าหน้า, เผชิญหน้า, (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น รอหน้าไม่ติด ไม่อยู่รอหน้า.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ