ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ค่อยแห้งหายไป, แห้งเหือด ก็ว่า.
(สำ) ก. ฆ่าให้ตายเพื่อให้หายแค้น.
(สำ) น. คนที่ชอบพูดเอะอะแสดงว่าเก่ง แต่ไม่กล้าจริง.
น. ชื่อหญ้าชนิด Zoysia matrella (L.) Merr. ในวงศ์ Gramineae ใช้เป็นหญ้าสนาม.
น. หญ้าปล้องขน. (ดู ขน ๓).
น. หญ้าปากคอก. (ดู ตีนกา ๓).
[สะเหฺมา] น. หญ้า. (ข. เสฺมา).
[กฺรับ] (โบ) ก. แห้งติดอยู่เหมือนกาวติดชาม ว่า กรับแห้ง. (ปรัดเล).
ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น เชือกขาดดังผึง; อาการที่เป็นไปอย่างรวดเร็วทันทีทันใด เช่น ขาดผึง ดีดผึง; ใช้ประกอบคำ แห้ง ว่า แห้งผึง หมายความว่า แห้งสนิท เช่น ปลักควายแห้งผึง.
(สำ) ก. บังคับขืนใจผู้อื่นให้ทำตามที่ตนต้องการ เช่น จะจัดแจงแต่งตามอารมณ์เราเหมือนข่มเขาโคขืนให้กินหญ้า. (สังข์ทอง).
[เกฺรอะกฺรัง] ว. หมักหมมแห้งติดอยู่.
น. พริกแห้งเม็ดยาวมาจากต่างประเทศ.