ค้นหา "ส.พ.ศ." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 5,621 รายการ

[พะสก, พะสกกะ-] น. ชาวเมือง, พลเมือง. (ป. วส + ค; ส. วศ + ค ว่า ผู้อยู่ในอำนาจ).

น. ทหาร, นักรบที่ต้องใช้กำลังกาย. (ป., ส. พลานีก).

[พัดทฺระ] น. ต้นพุทรา. (ป., ส. พทร).

[-มะโหด] น. พวงอุบะซึ่งห้อยประดับอยู่ที่คันดาลฉัตร ทำด้วยผ้าตาดทอง, ลูกมโหตร ก็ว่า.

[กา-มน] ว. เต็มไปด้วยกาม เช่น ฤๅโฉมพระศรีศริ อภิลาศกามน. (สุธน). (ป., ส.).

[สะระวะนะ, สาวะนะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๒ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปหามผีหรือโลง, ดาวหลักชัย หรือ ดาวพระฤๅษี ก็เรียก. (ส.).

[บุระพะ-, บุบพะ-] ว. บุพ. (ส. ปูรฺว; ป. ปุพฺพ).

ก. เนื่องกัน, ผูกพัน, รักใคร่. (ป. ปฏิพทฺธ; ส. ปฺรติพทฺธ).

(ปาก) ว. หรูหรา เช่น แต่งตัววิลิศมาหรา.

[กะมะลาด] (กลอน) น. บัว; ใจ. (ป., ส. กมล + ศ เข้าลิลิต).

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).

[ดังสะ-] (แบบ) น. เหลือบ. (ป. ฑํส).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ