ค้นเจอ 1,408 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สี่แก่"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เถ้า

ว. แก่, มีอายุมาก, โดยมากใช้ เฒ่า.

มะขามคราบหมู

น. มะขามฝักที่จวนจะแก่.

ไม้ใกล้ฝั่ง

(สำ) ว. แก่ใกล้จะตาย.

รังบวบ

น. ส่วนในของบวบที่แก่จนแห้ง.

เสกสมรส

ก. แต่งงาน (ใช้แก่เจ้านาย).

หมากกระเตอะ,หมากหน้ากระเตอะ

น. ผลหมากที่มีหน้าจวนแก่.

คนเก่าคนแก่

น. ข้าเก่าเต่าเลี้ยง; คนที่มีพื้นเพอยู่ที่ใดที่หนึ่งเป็นเวลานาน.

กระเตอะ

ว. จวนแก่ (ใช้แก่หมาก) ในคำว่า หมากกระเตอะ หรือ หมากหน้ากระเตอะ.

ถึงแก่กรรม

ก. ตาย (ใช้แก่คนทั่วไปในคำพูดที่สุภาพ), ถึงมรณกรรม หรือ ถึงแก่มรณกรรม ก็ว่า.

ถึงมรณกรรม

ก. ตาย (ใช้แก่คนทั่วไปในคำพูดที่สุภาพ), ถึงแก่กรรม หรือ ถึงแก่มรณกรรม ก็ว่า.

ธรรมานุธรรมปฏิบัติ

[ทำมา-] น. การประพฤติธรรมสมควรแก่ธรรม, การประพฤติความดีสมควรแก่ฐานะ.

ปลงบริขาร

ก. มอบบริขารให้แก่ผู้อื่นในเวลาใกล้จะตาย (ใช้แก่บรรพชิต).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ