ค้นเจอ 1,914 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สีฟัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หักร้างถางพง

ก. ฟันป่าพงลงให้เตียน.

แห้น

ก. แทะ, กัดด้วยฟันหน้า.

ฉับ,ฉับ ๆ

ว. อาการที่พูดหรือฟันเป็นต้นอย่างเร็ว เช่น ฟันฉับ พูดฉับ ๆ; เสียงดังเช่นนั้น.

ทำฟัน

ก. ทำให้ฟันอยู่ในสภาพปรกติหรือใช้การได้ด้วยการอุด ถอน หรือใส่ฟันใหม่ เป็นต้น.

พิมพ์สอดสี

ก. พิมพ์ให้เป็นสีตั้งแต่ ๒ สีขึ้นไป.

ศรี

[สี] น. ผู้หญิง. (ข. สี).

ทนตกาษฐ์

[-กาด] น. ไม้สีฟัน คือท่อนไม้เล็ก ๆ สำหรับถูฟันให้สะอาด ทำจากต้นไม้ต่าง ๆ เช่น ไม้คนทา. (ส. ทนฺต + กาษฺ).

เขี้ยว

น. ฟันแหลมคมสำหรับฉีกเนื้อและอาหาร อยู่ระหว่างฟันหน้ากับกราม, ราชาศัพท์ว่า พระทาฐะ หรือ พระทาฒะ, (ถิ่น-พายัพ) ฟัน.

ซี่

น. คำเรียกของเล็ก ๆ ยาว ๆ ที่เรียงกันเป็นแถวเป็นแนวอย่างฟันหรือลูกกรง, ลักษณนามเรียกของเช่นนั้น เช่น ฟันซี่หนึ่ง ฟัน ๒ ซี่.

ผิดสี

(ปาก) ว. ต่างสีกัน, เดิมใช้แก่คนที่แต่งเครื่องแบบต่างสีกัน เมื่อพบเห็นมักทำให้รู้สึกว่าเป็นคนละพวก.

แยกสี

ก. แยกแม่พิมพ์ออกตามแม่สี ๓ สี.

ไล่สี

ก. เกลี่ยสีให้เสมอกันในการระบายสี ระบายสีให้เป็นไปตามลำดับของสีจากสีอ่อนไปหาแก่หรือจากสีแก่ไปหาอ่อน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ