ค้นเจอ 136 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สระพัง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขนาย

[ขะหฺนาย] น. งาช้างพัง. (ข. ขฺนาย ว่า เขี้ยวหมู).

ระหุย

ก. ร่วงพังเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเป็นจำนวนมาก.

นลินี

[นะ-] (แบบ) น. หมู่บัว, สระบัว. (ป., ส.).

โบกขรณี

[-ขะระนี, -ขอระนี] น. สระบัว. (ป. โปกฺ-ขรณี).

อัมพุชินี

น. สระบัว, หนองบัว. (ป.; ส. อมฺพุชินฺ).

มุจลินท์

[มุดจะ-] น. ต้นจิก; ชื่อสระใหญ่ในป่าหิมพานต์ ซึ่งขอบสระประกอบด้วยต้นจิก. (ป.; ส. มุจิลินฺท).

ลดรูป

ก. ตัดรูปสระบางรูปออกเมื่อมีตัวสะกด แต่คงออกเสียงสระอย่างเดิม เช่น ในคำว่า ลง มี ล สระ โ-ะ ง สะกด ลดรูปสระ โ-ะ เป็น ลง.

จำราญ

(กลอน) ก. หัก, พัง, ทำลาย, กระจาย, ดับ. (แผลงมาจาก จราญ).

ซะเซาะ

(กลอน) ก. เซาะ, ทำให้แหว่งเข้าไป, ทำให้พังเข้าไป.

เปิง

ว. ยับเยิน, พัง, ทลาย, เช่น หลังคาเปิง ด่าเสียเปิง.

รอ

น. หลักปักกันกระแสนํ้า เช่น ทำรอกันตลิ่งพัง.

ชลาศัย

น. บ่อ, สระ, ทะเล; ปลา. (ส.; ป. ชลาสย).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ