ค้นเจอ 136 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สมปราชญ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อุปสมบท

[อุปะสมบด, อุบปะสมบด] ก. บวชเป็นภิกษุ. (ป. อุปสมฺปทา).

ปฐมสมโพธิ

[ปะถมมะสมโพด, ปะถมสมโพด] น. ชื่อคัมภีร์ว่าด้วยประวัติของพระพุทธเจ้า. (ป.).

รูปสมบัติ

[รูบปะสมบัด, รูบสมบัด] น. รูปงาม เช่น เขามีทั้งรูปสมบัติ คุณสมบัติ และทรัพย์สมบัติ.

วิชญะ

[วิดยะ] น. ผู้รู้, ผู้ฉลาด, ปราชญ์. (ส.).

ธนสมบัติ

[ทะนะสมบัด] น. การถึงพร้อมแห่งทรัพย์, ทรัพย์สมบัติ. (ป.).

ศมะ

[สะ-] น. ความสงบ, ความนิ่ง. (ส.; ป. สม).

สมญา

[สมยา] น. ชื่อที่ตั้งให้ กร่อนมาจากคำว่า สมัญญา.

แหงนเต่อ,แหงนเถ่อ

ว. ค้างอยู่; โดยปริยายหมายความว่า เก้อ, ไม่สมปรารถนา.

สมมติฐาน

[สมมดติ-, สมมุดติ-] น. ข้อคิดเห็นหรือถ้อยแถลงที่ใช้เป็นมูลฐานแห่งการหาเหตุผล การทดลอง หรือการวิจัย. (อ. hypothesis).

สมมุติฐาน

[สมมดติ-, สมมุดติ-] น. ข้อคิดเห็นหรือถ้อยแถลงที่ใช้เป็นมูลฐานแห่งการหาเหตุผล การทดลอง หรือการวิจัย. (อ. hypothesis).

โมไนย

[-ไน] น. ความเป็นปราชญ์, คุณธรรมของนักปราชญ์. (ป. โมเนยฺย; ส. เมาเนย).

เกณฑ์หัด

น. ทหารลูกหมู่เลกสมที่ให้หัดตามแบบทหารสมัยใหม่.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ