ค้นเจอ 22,147 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ศราวิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศยะ

[สะ-] ก. นอน; หลับ; อยู่, พักผ่อน, มักใช้เป็นส่วนท้ายสมาส. (ส.).

ประวิน

น. ห่วงที่เกี่ยวกันสำหรับโยงสัปคับช้าง, ห่วงติดกับบังเหียนหรือเหล็กผ่าปากม้า, กระวิน ก็ว่า.

วินตกะ

[วินตะกะ] น. ชื่อภูเขาชั้นที่ ๖ ในหมู่เขาสัตบริภัณฑ์ที่ล้อมเป็นวงกลมรอบเขาพระสุเมรุ. (ป., ส. วินตก). (ดู สัตบริภัณฑ์, สัตภัณฑ์).

วิดัสดี

[วิดัดสะดี] น. วิทัตถิ, คืบหนึ่ง. (ส. วิตสฺติ; ป. วิทตฺถิ).

ปัญญาวิมุติ

[-วิมุด] (แบบ) น. ความหลุดพ้นด้วยปัญญา เป็นโลกุตรธรรมประการหนึ่ง, คู่กับ เจโตวิมุติ. (ป. ปญฺาวิมุตฺติ).

วิวาหมงคล

น. พิธีแต่งงาน, งานสมรส, เช่น ขอเชิญหลั่งน้ำพระพุทธมนต์ในงานวิวาหมงคล.

ธรา

[ทะรา] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป., ส.).

ศต,ศต-,ศตะ

[สะตะ-] น. ร้อย (๑๐๐). (ส.; ป. สต).

วิมุตติ

[วิมุด, วิมุดติ] น. ความหลุดพ้น; ชื่อหนึ่งของพระนิพพาน. (ป.; ส. วิมุกฺติ).

ศรรกรา

[สักกะรา] น. ก้อนกรวด; นํ้าตาลกรวด. (ส. ศรฺกรา; ป. สกฺกร).

ไขย่น

น. ม่านจีบ. (ประชุมพงศ.).

โบชุก

น. ตำแหน่งแม่ทัพ. (พงศ. เลขา).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ