ค้นเจอ 489 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วะนิลา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นิรันดร,นิรันตร,นิรันตร-

[-รันดอน, -รันตะระ-] ว. ตลอดไปไม่เว้นว่าง, ติดต่อกันตลอดไป. (ป.).

นิสีทน,นิสีทน-,นิสีทนะ

[นิสีทะนะ-] (แบบ) น. การนั่ง; ผ้ารองนั่งของภิกษุ. (ป.).

นิปัจการ

[นิปัดจะกาน] น. การเคารพ. (ป. นิปจฺจการ).

วณิชย์,วณิชยา

[วะนิด, วะนิดชะยา] น. การค้าขาย. (ส.).

อันตรา

[อันตะรา] นิ. ระหว่าง. (ป.).

ปุดกะลา

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นกะลา. (ดู กะลา ๒).

สึก

(ปาก) ก. ลาสิกขา, ลาสึก ก็ว่า.

เอลา

[-ลา] ดู กระวาน ๑ (๑).

วรุตดม,วรุตมะ,วโรดม,วโรตมะ

[วะรุดดม, วะรุดตะมะ, วะโรดม, วะโรดตะมะ] ว. ประเสริฐสุด. (ป. วร + อุตฺตม).

กบในกะลาครอบ

(สำ) น. ผู้มีความรู้และประสบการณ์น้อยแต่สำคัญตนว่ามีความรู้มาก.

ลาช,ลาชะ,ลาชา

[ลาด, ลาชะ] น. ข้าวตอก เช่น อนนเรืองรองด้วยจตุรพรรณมาลา ลาชาชาติห้าสิ่ง. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์). (ป., ส.).

หนักกะลาหัว

(ปาก) ว. เป็นภาระของ, เป็นเรื่องของ, เช่น ฉันจะทำอย่างนี้ แล้วมันหนักกะลาหัวใคร, หนักกบาล หนักกบาลหัว หนักหัว หรือ หนักหัวกบาล ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ