ค้นเจอ 284 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ล้ำค่า,มีค่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สินจ้าง

น. เงินค่าบำเหน็จตอบแทน; (กฎ) ค่าตอบแทนที่นายจ้างหรือผู้ว่าจ้างจ่ายให้แก่ลูกจ้างหรือผู้รับจ้าง.

เงินได้กำบัง

(เศรษฐ) น. รายรับในดุลการชำระเงินระหว่างประเทศอันเกิดจากค่าบริการต่าง ๆ การใช้จ่ายเงินของนักท่องเที่ยว ค่าประกันภัย เป็นต้น.

มหรรฆ,มหรรฆ-

[มะหักคะ-] ว. มีค่ามาก, มักใช้เป็นส่วนหน้าของสมาส เช่น มหรรฆภัณฑ์ คือ สิ่งของที่มีค่ามาก. (ส. มหารฺฆ; ป. มหคฺฆ).

มหัคฆ,มหัคฆ-

[มะหักคะ-] ว. มีค่ามาก, มักใช้เป็นส่วนหน้าของสมาส เช่น มหัคฆภัณฑ์ คือ สิ่งของที่มีค่ามาก. (ป. มหคฺฆ; ส. มหารฺฆ).

ฆ่าช้างเอางา

(สำ) ก. ทำลายของใหญ่เพื่อให้ได้ของเล็กน้อยซึ่งไม่คุ้มค่ากัน.

เชิงเดิน

น. ค่าป่วยการที่วิ่งเต้นทำธุระให้ เรียกว่า ค่าเชิงเดิน.

เบี้ยประชุม

น. เงินค่าตอบแทนที่ให้แก่กรรมการเป็นต้นที่เข้าประชุม.

ปิดทองหลังพระ

(สำ) ก. ทำความดีแต่ไม่ได้รับการยกย่อง เพราะไม่มีใครเห็นคุณค่า.

พินัยหลวง

น. เงินค่าปรับเป็นของหลวง เช่น ปรับเป็นพินัยหลวง.

ไพรำ

น. มณีอันมีค่า. (ทมิฬ ไพลำ ว่า เพชร).

โมรา

น. หินลายชนิดหนึ่ง นับเข้าในพวกหินมีค่า.

ลิงได้แก้ว

น. ผู้ที่ไม่รู้คุณค่าของสิ่งมีค่าที่ได้มาหรือที่มีอยู่, วานรได้แก้ว ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ