ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ดู กุแล.
น. ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวต; ป. เอราวณ).
[[ครุฑ]], ผู้กินนาค
คำนาม
ก. เลิกรา, ไม่ทำต่อไปอีกแล้ว.
[อันตะรา] นิ. ระหว่าง. (ป.).
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นกะลา. (ดู กะลา ๒).
(ปาก) ก. ลาสิกขา, ลาสึก ก็ว่า.
[-ลา] ดู กระวาน ๑ (๑).
(สำ) น. ผู้มีความรู้และประสบการณ์น้อยแต่สำคัญตนว่ามีความรู้มาก.
[ลาด, ลาชะ] น. ข้าวตอก เช่น อนนเรืองรองด้วยจตุรพรรณมาลา ลาชาชาติห้าสิ่ง. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์). (ป., ส.).
(ปาก) ว. เป็นภาระของ, เป็นเรื่องของ, เช่น ฉันจะทำอย่างนี้ แล้วมันหนักกะลาหัวใคร, หนักกบาล หนักกบาลหัว หนักหัว หรือ หนักหัวกบาล ก็ว่า.
(แบบ) ว. โบราณ. (ส. เปาราณ; ป. ปุราณ, โปราณ).