ค้นเจอ 433 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ริคกี้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภวังค,ภวังค-,ภวังค์

[พะวังคะ-] น. ส่วนที่สืบต่อระหว่างปฏิสนธิกับจุติ มิได้เสวยอารมณ์ในทวารทั้ง ๖ มีจักษุทวารเป็นต้น. (ป.); ความเป็นอยู่โดยไม่รู้สึกตัว.

มาคสิร,มาคสิร-,มาคสิระ

[-คะสิระ] น. ชื่อดาวฤกษ์ที่ ๕; ชื่อเดือนที่ ๑ แห่งจันทรคติ, เดือนอ้าย ตกราวเดือนธันวาคม. (ป.).

สวรรค,สวรรค-,สวรรค์

[สะหฺวันคะ-, สะหฺวัน] น. โลกของเทวดา, เมืองฟ้า. (ส. สฺวรฺค; ป. สคฺค).

บริรม

[บอริรม] ก. ชอบใจ, ยินดี. (ส. ปริรม).

ปริภาษ,ปริภาษณ์

[ปะริพาด] ก. บริภาษ. (ส.; ป. ปริภาส).

หริคันธ์,หริจันทน์

[หะริคัน, หะริจัน] น. จันทน์แดง. (ป., ส.).

บัวถลา

น. บัวควํ่าที่ลาหรือยืดอ่อนออกไป.

โหยไห้

ก. ร้องไห้ครํ่าครวญถึง.

กระละหล่ำ

ก. กลํ้า, เกือบ, เช่น กระละหลํ่าจกกเป็น แต่กี้. (ทวาทศมาส).

บริจาริกา

[บอริ-] น. หญิงรับใช้, ประกอบกับคำ บาท เป็น บาทบริจาริกา แปลว่า เมีย, ที่ตัดใช้ว่า บริจา ก็มี เช่น บาทบริจา ทารบริจา อรรคบริจา, หรือตัดใช้ว่า บริจาริก ก็มี. (ป., ส. ปริจาริกา).

ปริพัตร

[ปะริพัด] ก. บริพัตร. (ป. ปริวตฺต; ส. ปริวรฺต).

ปริยัติ

[ปะริยัด] น. การเล่าเรียนพระไตรปิฎก. (ป. ปริยตฺติ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ