ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. โลกพระอินทร์, สวรรค์ชั้นดาวดึงส์. (ส.).
น. พระอินทร์ผู้เป็นใหญ่. (ส. ศกฺร + อินฺทฺร).
[อินทฺระ-] น. พระอินทราณี, ชายาพระอินทร์. (ส.).
[อินทฺรา-] น. สายรุ้ง, สายฟ้า, อาวุธพระอินทร์. (ส.).
ว. ที่ยุบเป็นรอยลึกลงไป เช่น แก้มบุ๋ม.
น. รอยที่ถอนผมออกแล้ว เช่น ไรผม.
น. รอยเล็ก ๆ ที่บุ๋มลงไปที่แก้ม.
ก. อัดผ้าสไบให้เป็นรอยจีบ.
น. รอยแผลเป็นหรือไฝปานเป็นต้นที่เป็นเครื่องหมายให้สังเกตเห็นได้, รอยเสียที่ผลไม้หรือสิ่งของ. ก. ติเตียน.
น. เรียกหมวกลูกเสือที่มีรอยบุ๋ม ๓ รอยตรงด้านบนหมวกว่า หมวกสามหยิบ.
[-สิน] น. พระอินทร์. (ตัดมาจาก ป. โกสิย + ส. อินฺทฺร).
[อะมอนระราด] น. “ราชาของเทวดา” คือ พระอินทร์. (ส.).