ค้นเจอ 5,560 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "รอง วกส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หึงส,หึงส-,หึงสา

[หึงสะ-] น. ความเบียดเบียน, การทำร้าย, การคิดให้เขาทนทุกข์, หิงสา ก็ว่า, บางทีก็ใช้เข้าคู่กับคำ พยาบาท เป็น หึงสาพยาบาท หรือ หิงสาพยาบาท. (ป., ส. หึสา).

อังส,อังส-,อังสะ

[อังสะ-] น. เรียกผ้าที่พระภิกษุสามเณรใช้ห้อยเฉวียงบ่าว่า ผ้าอังสะ; ส่วน, ภาค; ส่วนของมุม. (ป. อํส).

ไม้หกเหียน

น. ไม้ดัดแบบหนึ่งที่มีหุ่นหักลงดิน แล้ววกกลับขึ้นมา.

อัครชายา

น. ตำแหน่งมเหสีรอง.

อนุราช

[อะนุราด] น. พระราชารอง, พระเจ้าแผ่นดินองค์รอง. (ป.).

อชิน

น. หนังรองนั่งของนักพรต; หนังสัตว์, หนังเสือ. (ป., ส.).

โอร,โอร-

[-ระ-] ว. ตํ่า, ใต้; รอง; หลัง; ฝั่งนี้. (ป.; ส. อวร).

พายเรือในหนอง

(สำ) ก. คิด ทำ หรือพูดวกวนกลับไปกลับมา.

พายเรือในอ่าง

(สำ) ก. คิด ทำ หรือพูดวกวนกลับไปกลับมา.

นิสภ,นิสภ-

[-สะพะ-] (แบบ) ว. ผู้ประเสริฐ เช่น นิสภขัตติยวราเรืองพระยศ. (ม. ร่ายยาว ชูชก). (ป.).

สต,สต-,สตะ,สตะ

[สะตะ-] น. ร้อย (๑๐๐). (ป.; ส. ศต).

หงส,หงส-,หงส์,หงส์

[หงสะ-, หง] น. นกในนิยายถือว่าเป็นนกในตระกูลสูง มีเสียงไพเราะ เป็นพาหนะของพระพรหม; ในวรรณคดีหมายถึงบุคคลที่มีชาติตระกูลสูงและเปรียบการเดินที่งดงามอ่อนช้อยและเป็นสง่าเทียบด้วยการเดินของหงส์. (ป., ส. หํส).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ