ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[อะระนะ-] ก. ไม่รบ. (ป., ส.).
ก. รบราฆ่าฟันกับข้าศึกศัตรู.
ว. มีค่าตํ่ากว่ามาตรฐาน เช่น กระดาษเลวเขียนหมึกแล้วซึม; สามัญ เช่น ทหารเลว ไพร่เลว; ต่ำ, ทราม, เช่น มารยาทเลว. ก. รบ, รบศึก, มักใช้เข้าคู่กับคำ รบ เป็น รบเลว.
น. การรบกันในทางธรรม คือ รบกันในทางแข่งขันสร้างสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ถ้าใครสร้างได้แล้วก่อนก็ชนะ. (ส.).
[รน, รนนะ-] น. เสียง, เสียงดัง; สงคราม. ก. รบ, รบศึก. (ป., ส.).
น. หน่วยกำลังที่ทำการรบแบบโจร.
ก. ปะทะไว้, ต้านทานไว้, สู้รบป้องกันไว้.
ก. สู้เฉพาะหน้า, รบกัน, ตีรันกัน.
ก. รบ, ต่อสู้. (ส. ปฺรยุทฺธ).
[ปฺรารบ] ก. กล่าวถึง; ตั้งต้น; ดำริ. (ส.).
ว. บริบูรณ์, มีครบทุกอย่าง, เช่น มีหลักฐานพร้อมมูล.
ก. รบ เช่น นักเลงเขาไม่หาญราญนักเลง.