ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[กะบิน] (แบบ) น. ลิง. (ส. กปิล).
น. ระดับสูงสุดที่เครื่องบินสามารถบินได้.
(สำ) ว. สูงระดับที่นกเขาบิน.
ก. บินหรือเหาะไปในอากาศในระยะสูง.
น. สายเชือกหรือหนังที่รั้งอานหรือเบาะม้า แล้วมาโยงกับโคนหางม้า.
น. อัศวานึก, กองทัพม้า, เหล่าทหารม้า. (ป. อสฺสานีก; ส. อศฺวานีก).
[แกฺลบ] น. เรียกม้าพันธุ์เล็กว่า ม้าแกลบ; เรียกวิหารขนาดเล็กว่า วิหารแกลบ.
น. ที่สำหรับเครื่องบินขึ้นลง ประกอบด้วยลานจอดเครื่องบิน ลู่เครื่องบินขึ้นลง โรงเก็บอุปกรณ์การบิน หอบังคับการบิน ที่ทำการของเจ้าหน้าที่ และที่พักผู้โดยสารเข้าออกเป็นต้น, (ปาก) สนามบิน.
น. ม้า. (ป.; ส. วาชี).
น. ม้าขนาดใหญ่ที่มาจากต่างประเทศ.
[หะยะ-] น. ม้า. (ป., ส.).
น. ม้าอย่างดี. (ป. หย + อุตฺตม).