ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ม้า. (ป.; ส. วาชี).
น. ม้าขนาดใหญ่ที่มาจากต่างประเทศ.
[หะยะ-] น. ม้า. (ป., ส.).
น. ม้าอย่างดี. (ป. หย + อุตฺตม).
ว. อาการที่ม้าเดินเหยาะย่างอย่างสง่างามพร้อมกับสะบัดหางด้วย ในความว่า ม้าเดินสะบัดย่าง.
[อุปะกาน, อุบปะกาน] น. เรียกม้าที่ปล่อยในพิธีอัศวเมธว่า ม้าอุปการ.
(สำ) ว. แพ้เร็ว, ยุติเร็ว, ใช้สั้น ๆ ว่า ตกม้าตาย ก็มี.
[มอระกด] น. ชื่อรัตนะอย่างหนึ่งในจำพวกนพรัตน์ มีสีเขียว.
[มอระคา] น. ทาง, ช่อง, ถนน. (ส. มารฺค; ป. มคฺค).
น. สายที่ผูกปลายบังเหียนทั้ง ๒ ข้างสำหรับโยงไปให้ผู้ขี่ม้าถือเพื่อบังคับม้า.
ว. รีบเร่งไปไม่หยุดหย่อน เช่น ควบม้าตะบึงไป.
[ตุระคะ] (แบบ) น. ม้า. (ป., ส.).