ค้นเจอ 498 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ภวิกา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กาคาบพริก

(สำ) ว. ลักษณะที่คนผิวดำแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าสีแดง.

สาวไส้ให้กากิน

(สำ) ก. นำความลับของฝ่ายตนไปเปิดเผยให้คนอื่นรู้เป็นการประจานตนหรือพรรคพวกของตน.

อุปกาศ

[อุปะกาด, อุบปะกาด] (กลอน) ก. แจ้งข่าว เรื่อง หรือข้อความ เช่น เขือไปอุปกาศแล้ว เขือมา. (ลอ), ร้องอุปกาศสารแก่กรุงสญชัยปิตุราช. (ม. ร่ายยาว หิมพานต์).

กาญจน,กาญจน-,กาญจนา

[กานจะนะ-] (แบบ) น. ทอง. (ส.; ป. กญฺจน).

ภว,ภว-,ภวะ

[พะวะ-] น. ความเกิด, ความมี, ความเป็น; ภพ. (ป., ส.).

วินาศ,วินาศ-

[วินาด, วินาดสะ-] น. ความฉิบหาย. (ส.).

วิดัสดี

[วิดัดสะดี] น. วิทัตถิ, คืบหนึ่ง. (ส. วิตสฺติ; ป. วิทตฺถิ).

ธงก์

(แบบ) น. กา (นก). (ป.).

ธังกะ

(แบบ) น. กา, เหยี่ยว. (ป.).

ปัญญาวิมุติ

[-วิมุด] (แบบ) น. ความหลุดพ้นด้วยปัญญา เป็นโลกุตรธรรมประการหนึ่ง, คู่กับ เจโตวิมุติ. (ป. ปญฺาวิมุตฺติ).

วินตกะ

[วินตะกะ] น. ชื่อภูเขาชั้นที่ ๖ ในหมู่เขาสัตบริภัณฑ์ที่ล้อมเป็นวงกลมรอบเขาพระสุเมรุ. (ป., ส. วินตก). (ดู สัตบริภัณฑ์, สัตภัณฑ์).

วิวาหมงคล

น. พิธีแต่งงาน, งานสมรส, เช่น ขอเชิญหลั่งน้ำพระพุทธมนต์ในงานวิวาหมงคล.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ