ค้นเจอ 492 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฟ้า-ท้องฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขอก

น. เขต, แดน; (ถิ่น-พายัพ) ริม, ขอบ, เช่น ไปขอกฟ้า ว่า ไปริมฟ้า.

คัคนางค์

[คักคะนาง] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + องฺค = ส่วนแห่งฟ้า).

คัคนานต์

[คักคะนาน] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + อนฺต = สุดฟ้า).

ไถ

น. ชื่อหมู่ดาวฤกษ์ ซึ่งปรากฏเด่นชัดบนท้องฟ้า.

นภมณฑล

[นบพะมนทน] น. ท้องฟ้า. (ส. นโภมณฺฑล).

อันตลิกขะ

[อันตะลิกขะ] น. ท้องฟ้า, กลางหาว. (ป.; ส. อนฺตริกฺษ).

นภาลัย

น. ฟากฟ้า, กลางหาว. (ป.).

ละงิด

น. ฟ้า, ชั้นเทวดา. (ช.).

อฆะ

[อะคะ] น. อากาศ, ฟ้า. (ป.).

คคเนศวร

[[ครุฑ]], เจ้าแห่งฟ้า, เจ้าแห่งอากาศ

คำนาม

เทห์ฟากฟ้า

(ดารา) น. เทหวัตถุในท้องฟ้าหรือในอวกาศ เช่น ดาวฤกษ์ ดาวเคราะห์ อุกกาบาต, บางทีใช้ เทห์ฟ้า. (อ. celestial body, heavenly body).

ช้างเผือก

น. แสงกลุ่มดาวที่แผ่เห็นสว่างเป็นพืดในท้องฟ้า เรียกว่า ทางช้างเผือก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ