ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 301 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฟันเกย,ฟันซ้อน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เขี้ยว

น. ฟันแหลมคมสำหรับฉีกเนื้อและอาหาร อยู่ระหว่างฟันหน้ากับกราม, ราชาศัพท์ว่า พระทาฐะ หรือ พระทาฒะ, (ถิ่น-พายัพ) ฟัน.

ซี่

น. คำเรียกของเล็ก ๆ ยาว ๆ ที่เรียงกันเป็นแถวเป็นแนวอย่างฟันหรือลูกกรง, ลักษณนามเรียกของเช่นนั้น เช่น ฟันซี่หนึ่ง ฟัน ๒ ซี่.

รบทัพจับศึก

ก. รบราฆ่าฟันกับข้าศึกศัตรู.

รบรา

ก. ต่อสู้กัน เช่น รบราฆ่าฟันกันเอง.

ไรฟัน

น. แนวฟันตอนที่เหงือกหุ้ม.

กระเกรี้ยว

(โบ; กลอน) ว. เสียงขบฟันเกรี้ยว ๆ เช่น คุกคามขบฟันกระเกรี้ยว. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์).

เฟือง

น. มะเฟือง; พู, เหลี่ยม, เช่น เฟืองมะยม; ล้อที่มีฟันเพื่อให้ประสานกับฟันของล้อตัวอื่นเป็นต้น.

กรอ

ก. แต่งให้เรียบ เช่น กรอฟัน กรอไม้.

กราม

[กฺราม] น. ฟันที่ใช้บดเคี้ยวอาหาร.

โซรมศัสตราวุธ

ก. ระดมฟันแทงพุ่งศัสตราวุธเข้าไป.

โทรมศัสตราวุธ

ก. ระดมฟันแทงพุ่งศัสตราวุธเข้าไป.

บาดแผล

น. เนื้อหนังที่แตกแยกออกเพราะถูกตีฟันทิ่มแทงเป็นต้น.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด