ค้นเจอ 245 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฟันฟาง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แห้น

ก. แทะ, กัดด้วยฟันหน้า.

ฉับ,ฉับ ๆ

ว. อาการที่พูดหรือฟันเป็นต้นอย่างเร็ว เช่น ฟันฉับ พูดฉับ ๆ; เสียงดังเช่นนั้น.

ชี่

น. ยาสีฟันโบราณ ใช้สีเพื่อให้ฟันดำ, สี้ ก็เรียก.

ทำฟัน

ก. ทำให้ฟันอยู่ในสภาพปรกติหรือใช้การได้ด้วยการอุด ถอน หรือใส่ฟันใหม่ เป็นต้น.

สี้

น. ยาสีฟันโบราณ ใช้สีเพื่อให้ฟันดำ, ชี่ ก็เรียก.

เขี้ยว

น. ฟันแหลมคมสำหรับฉีกเนื้อและอาหาร อยู่ระหว่างฟันหน้ากับกราม, ราชาศัพท์ว่า พระทาฐะ หรือ พระทาฒะ, (ถิ่น-พายัพ) ฟัน.

ซี่

น. คำเรียกของเล็ก ๆ ยาว ๆ ที่เรียงกันเป็นแถวเป็นแนวอย่างฟันหรือลูกกรง, ลักษณนามเรียกของเช่นนั้น เช่น ฟันซี่หนึ่ง ฟัน ๒ ซี่.

รบทัพจับศึก

ก. รบราฆ่าฟันกับข้าศึกศัตรู.

รบรา

ก. ต่อสู้กัน เช่น รบราฆ่าฟันกันเอง.

ไรฟัน

น. แนวฟันตอนที่เหงือกหุ้ม.

เขน็ด

[ขะเหฺน็ด] น. ฟางที่ทำเป็นเชือกมัดฟ่อนข้าว, ขะเน็ด ก็ว่า.

กระเกรี้ยว

(โบ; กลอน) ว. เสียงขบฟันเกรี้ยว ๆ เช่น คุกคามขบฟันกระเกรี้ยว. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ