ผลการค้นหา

ฟอกขาว* *ฟอกขาว *ฟอกขาว*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 711 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฟอกขาว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โพลง

[โพฺลง] ว. สว่างแจ้ง, ลุกสว่าง, เช่น ไฟลุกโพลง สว่างโพลง; ใช้ประกอบกับคำ ขาว เป็น ขาวโพลง หมายความว่า ขาวมาก, ขาวทั่วทั้งหมด, (ใช้แก่ผม) เช่น ผมหงอกขาวโพลงไปทั้งหัว, โพลน ก็ว่า; ลักษณะที่เบิกกว้าง เช่น ตาลุกโพลง ลืมตาโพลง.

เปลื้องเครื่องสุกำศพ

ก. เปลื้องผ้าขาวที่ห่อศพออกแล้วนำผ้าขาวนั้นและสิ่งปฏิกูลภายในโกศ เช่น กระดาษฟางไปเผาพร้อมบุพโพ แล้วเอาผ้าขาวอีกผืนหนึ่งห่อศพให้ใหม่.

คอเคซอยด์

น. ชนชาติผิวขาว มีลักษณะผิวส่วนมากขาวจนถึงสีนํ้าตาล จมูกโด่ง. (อ. Caucasoid).

อรชุน

[ออระชุน] น. ไม้รกฟ้า; สีขาว. ว. ขาว; ใส. (ส. อรฺชุน; ป. อชฺชุน).

แก้วหิน

น. แร่เขี้ยวหนุมาน สีขาวใสหรือมัว.

ขี้เกลือ

น. คราบเหงื่อที่แห้งกรังจนขึ้นขาว.

คาบ

น. พื้นหน้าเรียบ เช่น ราบคาบ. (ไทยขาว).

บุ้งจีน

น. ชื่อผักบุ้งพันธุ์หนึ่ง ดอกสีขาว.

เปลือกกระเทียม

น. ชื่อผ้าขาวเนื้อบางละเอียดชนิดหนึ่ง.

ผ้าเทศ

(โบ) น. ผ้าขาวเนื้อดีมาจากต่างประเทศ.

ผ้าใบเมี่ยง

น. ผ้าขาวใช้ห่อศพที่เข้าโกศ.

หง

ว. มีสีแดงเจือสีขาวทำให้สีแดงนั้นอ่อนลง เช่น หงเสน คือ สีแดงเสนผสมสีขาว, หงชาด คือ สีแดงชาดผสมสีขาว หงดิน คือ สีแดงเลือดหมูผสมสีขาว.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด