ตัวกรองผลการค้นหา
ประ
หมายถึง[ปฺระ] ดู กระ ๓.
ปรัสสบท
หมายถึง[ปะรัดสะบด] น. “บทเพื่อผู้อื่น”, ในตำราไวยากรณ์บาลีและสันสกฤตใช้เป็นเครื่องหมายให้ทราบว่าเป็นกริยากัตตุวาจก เช่น สูโท โอทนํ ปจติ = พ่อครัวหุงอยู่ซึ่งข้าวสุก ปจติ เป็นกริยาปรัสสบท, ตรงข้ามกับ อัตตโนบท.
ปริ
หมายถึง[ปฺริ] ก. แย้ม, ผลิ, แตกแต่น้อย.
โป๊ป
หมายถึงน. สันตะปาปา. (อ. Pope).
มาปกะ
หมายถึง[-ปะกะ] น. ผู้ก่อสร้าง. (ป.).
สูป,สูป-,สูปะ
หมายถึง[สูปะ-] น. ของกินที่เป็นนํ้า, แกง, ของต้มที่เป็นนํ้า, มักใช้เข้าคู่กับคำ พยัญชนะ เป็น สูปพยัญชนะ หมายความว่า กับข้าว. (ป., ส.).
ประสันนาการ
หมายถึงน. อาการเลื่อมใส. (ป. ปสนฺนาการ).
กระถั่ว
หมายถึงน. นกอีเพา. (พจน. ๒๔๙๓).
กะถัว
หมายถึงน. นกกระตั้ว. (พจน. ๒๔๙๓).
กะทับ
หมายถึงน. นกตะขาบ. (พจน. ๒๔๙๓).
กาเรการ่อน
หมายถึงน. ต้นกะเรกะร่อน. (พจน. ๒๔๙๓).
กาหัก
หมายถึงน. นกเงือก. (พจน. ๒๔๙๓).