ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. พื้นแผ่นดิน. (ป., ส. วสุธาตล).
[พุมมะ-] น. พื้นดิน, ภาคพื้น. (ป. ภุมฺม).
น. ความสูงของพื้นนํ้าทะเลในขณะใดขณะหนึ่ง. (อ. sea level).
ว. ราบเสมอกัน เช่น ที่ราบเรียบ พื้นนํ้าราบเรียบ.
(ปาก) ก. หกล้มเหยียดยาวลงบนพื้น.
น. ขนาดของผิวพื้น เช่น หาพื้นที่, อาณาบริเวณ เช่น ตรวจพื้นที่, ลักษณะของพื้นดิน เช่น พื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม.
ว. อาการที่ก้นกระแทกพื้นลุกไม่ขึ้น เช่น หกล้มจํ้าเบ้า.
ว. เสียงดังอย่างของหนัก ๆ ตกกระทบพื้นแข็ง.
ก. อาการที่หย่อนก้นให้ติดกับพื้นหรือที่รองเช่นเก้าอี้.
ก. หมอบแล้วน้อมศีรษะลงจดมือที่ประนมอยู่กับพื้น.
น. ส่วนที่เป็นพื้นราบรอบปุ่มฆ้อง, ชานฉัตร ก็ว่า.