ค้นเจอ 164 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พาดบ่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อาพาธ

[-พาด] ก. เจ็บป่วย (ใช้แก่ภิกษุสามเณร). (ป., ส.).

ถลกบาตร

[ถะหฺลกบาด] น. ถุงบาตรที่มีสายคล้องบ่า (สายโยก), ตลกบาตร ก็ว่า.

บาพก

[บา-พก] (แบบ) น. ไฟ, (โบ) ใช้ว่า บ่าพก ก็มี. (ป., ส. ปาวก).

สายสะพาย

น. แพรแถบสีเดียวหรือหลายสี เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูง ใช้สะพายบ่า.

กระไดแก้ว

น. ชั้นสำหรับวางพาดสิ่งของเช่นใบลานหรืออาวุธเป็นต้น.

ไขว่ห้าง

ว. อาการที่นั่งหรือนอนเอาขาพาดบนเข่าซึ่งตั้งชันอยู่.

ประภาส

[ปฺระพาด] น. แสงสว่าง. (ส. ปฺรภาส; ป. ปภาส).

ปริภาษ,ปริภาษณ์

[ปะริพาด] ก. บริภาษ. (ส.; ป. ปริภาส).

แปหัวเสา

น. แปซึ่งพาดบนหัวเสาประธาน มักมีรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส.

อกไก่

น. ไม้เครื่องบนที่พาดเบื้องบนเป็นสันหลังคาเหนือใบดั้ง.

โอภาส

[-พาด] น. แสงสว่าง; ความสุกใส, ความเปล่งปลั่ง. ก. ส่องแสง. (ป.).

เชิงแป

น. แผ่นไม้ที่อยู่ใต้แปหัวเสาตกแต่งให้มีบ่าเพื่อใช้รองรับกลอน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ