ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ขาของว่าวจุฬา.
น. ส่วนของขาที่พับได้อยู่หลังเข่า.
น. เรียกขาโต๊ะหรือขาตู้ที่ตอนปลายคู้หรืองอเข้า.
[พันดาคาน, พันทาคาน] น. โรงไว้ของ, คลังเก็บของ. (ป.).
[ปะริพัน] น. บริภัณฑ์.
[สุพันนะ-] น. กำมะถัน.
ว. จำนวนนับเท่ากับ ๑๐ พัน.
ว. ยุ่งใหญ่, พันกันยุ่ง.
(ปาก) ว. โยกโย้ไปต่าง ๆ นานา.
[ขะ-] ว. กระจอก, ง่อย, ขาเขยก. (ข. ขฺจก ว่า ขาเขยก, พิการ).
น. ขาไพ่ตองที่เข้าเล่นพอให้ครบขาหรือครบวงไม่ต้องได้เสียด้วย.
[สุพัน, สุพันนะ-] น. ทองคำ. (ส. สุวรฺณ; ป. สุวณฺณ).