ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[พะยดชะ] ก. ขับ, ขี่; พัด. (ส. วฺยช).
[พัด] น. วัช, คอก. (ป. วช).
น. ลมที่พัดอ่อน ๆ, ลมชาย ก็ว่า.
[-ทูปะนะ] น. พัด. (ป., ส.).
[-พัดทะ, บุบพะพัดทฺระบด, บุระพะพัดทฺระบด] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๕ มี ๒ ดวง เห็นเป็นรูปราชสีห์ตัวผู้หรือเพดานตอนหน้า, ดาวโปฐบท ดาวแรดตัวผู้ หรือ ดาวหัวเนื้อทราย ก็เรียก.
[ปฺระพาด] ก. พัด, กระพือ. (ส. ปฺรวาต).
[พัดสะ-] น. ผู้บังคับการเรือนจำ, ผู้ปกครองนักโทษ.
น. ลมพายุที่พัดแรงจัด ท้องฟ้ามีสีแดง.
[วีชะนี] น. วิชนี, พัด. (ป.; ส. วีชน).
ว. โดยเร็วและแรง (ใช้แก่อาการของลมพัดเป็นต้น).
[สะตะวัด, -พัด] น. รอบ ๑๐๐ ปี. (ส.).
[สมบัดพัดสะถาน] น. ทรัพย์สิน ที่ดิน และบ้านเรือน.