ค้นเจอ 246 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฝาหม้อ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กูณฑ์

น. ไฟ, หลุมไฟ, หม้อไฟ. (ส.).

คอไฟ

น. ส่วนของโคมหรือตะเกียงตรงที่ต่อกระจุ๊บกับหม้อนํ้ามัน.

มอระกู่

น. หม้อสูบยาของชาวอาหรับ. (ช.).

ขวดโหล

[-โหฺล] น. ขวดปากกว้างมีฝา, โหล ก็เรียก.

ปุ

ก. ปะ เช่น เอาไม้ไปปุฝาเรือน.

มันย่อง

ว. มันจนมีน้ำมันเยิ้มหรือลอยเป็นฝาขึ้นมา.

มุขโถง

น. มุขที่ยื่นออกมาจากตัวอาคาร ไม่มีฝากั้น.

โหล

[โหฺล] น. ขวดปากกว้าง มีฝา, ขวดโหล ก็เรียก.

กระดี่

น. ชื่อหม้อดินเผาขนาดใหญ่ ปากกว้าง มีขีดเป็นรอยโดยรอบ ใช้เป็นหม้อแกง เรียกว่า หม้อกระดี่.

กุมภ,กุมภ-,กุมภ์

[กุมพะ-] น. หม้อ; ชื่อกลุ่มดาวรูปหม้อ เรียกว่า ราศีกุมภ์ เป็นราศีที่ ๑๐ ในจักรราศี. (ป.).

ไม้กระดาน

น. ไม้ซุงที่เลื่อยออกเป็นแผ่น ๆ สำหรับปูพื้นหรือทำฝาเรือนเป็นต้น, ถ้าใช้ปูพื้น เรียกว่า กระดานพื้น, ถ้าใช้ทำฝา เรียกว่า ไม้ฝา, เรียกเรือนไม้จริงที่ฝาทำด้วยไม้กระดานว่า เรือนฝากระดาน.

ปริก

[ปฺริก] น. ส่วนยอดของฝาโถหรือผอบที่ทำด้วยทองอย่างหัวแหวนนพเก้า สำหรับสวมบนฝาโถหรือผอบ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ