ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ไฟ, หลุมไฟ, หม้อไฟ. (ส.).
น. ส่วนของโคมหรือตะเกียงตรงที่ต่อกระจุ๊บกับหม้อนํ้ามัน.
น. หม้อสูบยาของชาวอาหรับ. (ช.).
[-โหฺล] น. ขวดปากกว้างมีฝา, โหล ก็เรียก.
ก. ปะ เช่น เอาไม้ไปปุฝาเรือน.
ว. มันจนมีน้ำมันเยิ้มหรือลอยเป็นฝาขึ้นมา.
น. มุขที่ยื่นออกมาจากตัวอาคาร ไม่มีฝากั้น.
[โหฺล] น. ขวดปากกว้าง มีฝา, ขวดโหล ก็เรียก.
น. ชื่อหม้อดินเผาขนาดใหญ่ ปากกว้าง มีขีดเป็นรอยโดยรอบ ใช้เป็นหม้อแกง เรียกว่า หม้อกระดี่.
[กุมพะ-] น. หม้อ; ชื่อกลุ่มดาวรูปหม้อ เรียกว่า ราศีกุมภ์ เป็นราศีที่ ๑๐ ในจักรราศี. (ป.).
น. ไม้ซุงที่เลื่อยออกเป็นแผ่น ๆ สำหรับปูพื้นหรือทำฝาเรือนเป็นต้น, ถ้าใช้ปูพื้น เรียกว่า กระดานพื้น, ถ้าใช้ทำฝา เรียกว่า ไม้ฝา, เรียกเรือนไม้จริงที่ฝาทำด้วยไม้กระดานว่า เรือนฝากระดาน.
[ปฺริก] น. ส่วนยอดของฝาโถหรือผอบที่ทำด้วยทองอย่างหัวแหวนนพเก้า สำหรับสวมบนฝาโถหรือผอบ.