ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[เผฺลียง] น. ฝน. (ข. เภฺลียง).
น. ฝนที่เกิดจากกรรมวิธีทางวิทยาศาสตร์ เช่นโดยการโปรยนํ้าแข็งแห้งในอากาศ.
[วุดถิ] น. ฝน. (ป. วุฏฺิ; ส. วฺฤษฺฏิ).
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ฝนลูกเห็บขนาดเล็ก เช่น ฝนห่าแก้วตกแล้วพ้นไป ฝนห่าใหญ่เทลงเทลง.
[ขะหฺยาบ] น. เครื่องกันแดดและฝนที่เลื่อนเข้าออกจากประทุนเรือได้.
ก. หายสนิท, หยุดตก, (ใช้แก่ฝน).
ว. เฉพาะ, เจาะจง, เผอิญ, เช่น จำเพาะฝนมาตกเวลาจะออกจากบ้านจึงไปไม่ได้.
ว. เสียงดังอย่างเสียงฝนตกมาก ๆ แต่ตกไม่นาน.
น. นาที่ทำในฤดูฝนซึ่งเป็นฤดูทำนา.
น. เพิงที่ต่อชายคาสำหรับกันฝนสาด, กันสาด ก็เรียก.
[พะลา-] น. เมฆ, ฝน. (ป., ส. วลาหก).
ว. เย็นชุ่มชื้น เช่น หลังฝนตกอากาศเย็นฉ่ำ.