ค้นเจอ 326 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผูก มัด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปอง

น. เสาเตี้ย ๆ สำหรับผูกเท้าหลังของช้าง เช่น ผูกช้างยืนโรง ผูกช้างในการเล่นผัดช้าง เรียกว่า เสาปอง.

เงื่อน

น. เชือกหรือเส้นด้ายเป็นต้นที่ผูกกันเป็นปม เช่น เงื่อนกระทกหรือเงื่อนกระตุก คือเงื่อนที่ผูกแล้วกระตุกออกได้ง่าย เงื่อนตาย คือเงื่อนที่ผูกแล้วแก้ยาก เงื่อนเป็น คือเงื่อนที่ผูกแล้วแก้ง่าย.

มัตถลุงค์

[มัดถะลุง] น. มันสมอง. (ป.).

มัสรู่

[มัดสะหฺรู่] น. แกงเผ็ดอย่างมุสลิม.

จงเกลียดจงชัง

ก. ผูกใจเกลียดชังอย่างยิ่ง.

ทุ่นอวน

น. ทุ่นสำหรับผูกอวนไม่ให้จม.

แอกน้อย

น. ไม้ที่ผูกติดกับคันชักไถ.

เปศลมัธย์

[-สะละมัด] ว. มีเอวอ่อน. (ส.).

มัช,มัช-,มัชชะ

[มัดชะ-] น. นํ้าเมา, ของเมา. (ป. มชฺช).

มัชฌ,มัชฌ-

[มัดชะ-] น. ท่ามกลาง. (ป.; ส. มธฺย).

มัธยมา

[มัดทะยะมา] ว. มัชฌิมา, ปานกลาง. (ส.).

เวมัติก,เวมัติก-

[-มัดติกะ-] ว. สงสัย, ไม่แน่ใจ, ลังเล. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ