ผลการค้นหา

ผิวขาว* *ผิวขาว *ผิวขาว*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 921 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผิวขาว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สิตามัน

[[ครุฑ]], ผู้มีหน้าสีขาว

คำนาม

ช้างสีปลาด

[-ปะหฺลาด] (กฎ) น. ช้างที่มีมงคลลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใดใน ๗ อย่าง คือ ตาขาว เพดานปากขาว เล็บขาว ขนขาว พื้นหนังขาวหรือสีคล้ายหม้อใหม่ ขนหางขาว หรืออัณฑโกศขาวหรือสีคล้ายหม้อใหม่.

กะตังมูตร

[-มูด] น. ปัสสาวะที่ขึ้นเกล็ดที่ผิวหน้า.

ประทิน

ก. ทำให้สะอาดหมดจด เช่น ประทินผิว.

ผี้ว์

สัน. ผิว, ผิว่า, ถ้าว่า, หากว่า, แม้นว่า.

หินอ่อน

น. หินปูนชนิดที่ขัดแล้วผิวจะเป็นมัน.

ผิว่า

[ผิว่า] สัน. ถ้าว่า, หากว่า, แม้นว่า. [[ผิว]] ก็ว่า

เผือด

ว. จางไป, หมองไป, (ใช้แก่สีและผิว) เช่น หน้าเผือด สีเผือดไป ผิวซีดเผือด.

ซีด

ว. ไม่สดใสเพราะสีจางไป เช่น รูปนี้สีซีด หน้าซีด, ขาวอย่างไม่มีนํ้านวล เรียกว่า ขาวซีด.

ขึ้นนวล

ก. เกิดละอองสีขาวบนผิวผลไม้หรือใบไม้บางชนิดแสดงว่าแก่จัด เช่น ใบตองขึ้นนวล มะม่วงขึ้นนวล ฟักขึ้นนวล.

ชุณห,ชุณห-

[ชุนหะ-] (แบบ) ว. ขาว, สว่าง. (ป.).

ผ้าใบกลอย

น. ผ้าขาวบางเนื้อแน่นละเอียด.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด