ค้นเจอ 5,740 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ป.ป.*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บัพชิต

[บับพะชิด] น. บรรพชิต, นักบวช, ผู้บวช. (ป. ปพฺพชิต).

ประณุท

[ปฺระนุด] ก. บรรเทา, ระงับ. (ส. ปฺรณุท; ป. ปนุท).

ปรัตยันต์

[ปฺรัดตะยัน] (โบ; กลอน) ว. ปัจจันต์. (ส.; ป. ปจฺจนฺต).

ปริษัท

[ปะริสัด] น. บริษัท. (ส. ปริษทฺ; ป. ปริส).

ปรัตยนต์

[ปฺรัดตะยน] (โบ; กลอน) ว. ปัจจันต์. (ส. ปฺรตฺยนฺต; ป. ปจฺจนฺต).

ปริยัติ

[ปะริยัด] น. การเล่าเรียนพระไตรปิฎก. (ป. ปริยตฺติ).

ปัยกะ,ปัยกา

[ไปยะ-] น. ปู่ทวด, ตาทวด. (ป. ปยฺยก, ปยฺยกา; ส. ปฺรารฺยก).

บทวลัญช์

[บดทะวะลัน] (แบบ) น. รอยเท้า. (ป. ปทวลญฺช).

ประสพ

[ปฺระสบ] น. การเกิดผล. (ส. ปฺรสว; ป. ปสว).

ประเจก

ว. ปัจเจก, เฉพาะตัว, เฉพาะผู้เดียว. (ป. ปจฺเจก; ส. ปฺรเตฺยก).

บริรักษ์

[บอริรัก] ก. ดูแล, รักษา, ปกครอง. (ส. ปริรกฺษ; ป. ปริรกฺข).

ประภาษ

[ปฺระพาด] ก. ตรัส, บอก, พูด. (ส. ปฺรภาษ; ป. ปภาส).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ