ผลการค้นหา

ปารณ* *ปารณ *ปารณ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 167 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปารณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปาวจนะ

[ปาวะจะนะ] (แบบ) น. ปาพจน์. (ป.).

ปาจรีย์,ปาจารย์

[ปาจะรี, ปาจาน] น. อาจารย์ของอาจารย์. (ป.; ส. ปฺราจารฺย = ปฺราคต + อาจารฺย).

อุกลาบาต

[อุกกะลาบาด] น. อุกกาบาต. (ส. อุลฺกาปาต; ป. อุกฺกาปาต).

อุปาหนา

[อุปาหะนา, อุบปาหะนา] น. รองเท้า. (ป.; ส. อุปานหฺ).

ไวยากรณ์

น. วิชาภาษาว่าด้วยรูปคำและระเบียบในการประกอบรูปคำให้เป็นประโยค. (ป. เวยฺยากรณ; ส. ไวยากรณ ว่า นักศึกษาไวยากรณ์, วฺยากรณ ว่า ตำราไวยากรณ์).

ปกรณัม

[ปะกะระนำ] น. ปกรณ์, เรื่อง, เช่น ปักษีปกรณัม. (ส. ปฺรกรณ; ป. ปกรณ).

เลอภพ

(วรรณ) น. ผู้ปกครองภพ.

เลอสรวง

(วรรณ) น. ผู้ครองสวรรค์.

เลอหล้า

(วรรณ) น. ผู้ครองโลก.

บาปมิตร

[บาบปะมิด] น. มิตรชั่ว. (ส. ปาปมิตฺร; ป. ปาปมิตฺต).

กระสาบ

น. หนังที่เย็บเหมือนกระสอบ. (ปาเลกัว).

กะดวน

ก. ตอกลิ่มเข้าไปในไม้. (ปาเลกัว).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด