ผลการค้นหา

ปริแตก,ปะทุ* *ปริแตก,ปะทุ *ปริแตก,ปะทุ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 6,067 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปริแตก,ปะทุ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดุริยางค,ดุริยางค-,ดุริยางค์

น. เครื่องดีดสีตีเป่า. (ป. ตุริย + องฺค).

แตกแตน

ก. แตกกระจาย, แตกไม่เป็นชิ้นเป็นอัน.

แผก

ว. แตกต่าง. ก. แยกออก, แตกออก, ต่างออกไปอีกส่วนหนึ่ง.

บริพัตร

[บอริพัด] ก. หมุนเวียน, เปลี่ยนแปลง, เปลี่ยนไป, แปรไป; สืบสาย. (ส. ปริวรฺต; ป. ปริวตฺต).

ปริวรรต,ปริวรรต-

[ปะริวัด, ปะริวัดตะ-] ก. หมุนเวียน เช่น ปริวรรตเงินตรา; เปลี่ยนแปลง, เปลี่ยนไป, แปรไป. (ส. ปริวรฺต; ป. ปริวตฺต).

ตึงเปรี๊ยะ

ว. ตึงมากจนเกือบจะปริหรือขาด.

บริขา

[บอริ-] (แบบ) น. คู, สนามเพลาะ. (ป. ปริขา).

ปริจาค

[ปะริจาก] น. บริจาค. (ป. ปริจฺจาค).

ปริเฉท

[ปะริเฉด] น. บริเฉท. (ป. ปริจฺเฉท).

อาจริย,อาจริย-

[-จะริยะ-] (แบบ) น. อาจารย์. (ป., ส. อาจารฺย).

ภิน,ภิน-

[พินนะ-] ว. แตกแล้ว, ทำลายแล้ว. (ป., ส. ภินฺน).

สัมเภทะ

น. การปะปน, การรวมกัน; การแยก, การแตกออก, การแบ่ง. (ป., ส.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด